ขอบตาแดงๆ . . . มันแฝงด้วยความปวดร้าว
เจ็บใจลึกๆ ไม่ใช่เบา . . . เมื่อเธอกับเขาเดินกุมมือมือกันมา

รู้ไหมว่า . . .มันทรมานแค่ไหน
ที่ได้เห็นสายตา รักและเสน่หา ของเธอและเขา
มันทำให้ฉันต้องปวดรวดร้าว
กับคำที่เธอ จะบอกกล่าว ว่า “จากลา”

ขอบคุณ. . .ที่ทำเมินเฉยกับฉัน
ขอบคุณ. . .ที่ทำให้ฉันคุ้นเคยกับการร้องไห้
ขอบคุณ. . .ที่เธอแอบไปมีใคร-ใคร
ขอบคุณ. . .ที่ทำให้ฉันเป็นฝ่ายเสียดายวันเวลา
ขอบคุณ. . .ที่เธอเป็นผู้สร้าง และผู้ทำลาย
ขอบคุณ. . .หลายๆ สำหรับทุกๆ สิ่งที่ผ่านมา . . .

สิ่งที่เคยสร้างร่วมกัน คงไม่มีคุณค่าและความหมาย
ต่อแต่นี้. . .ฉันคงต้องออกจากชีวิตเธอไป
เหลือไว้ . . . เพียงความข่มขื่นที่เธอให้มา

ก็ในเมื่อ . . . เธอทำกับฉันแบบเมินเฉย
ในเมื่อ. . . เธอละเลยกับฉันขนาดนี้
ในเมื่อ . . . ฉันขอร้องและให้โอกาสดีๆ
แต่เธอก็ไม่เคยปรานีในคำอ้อนวอน . . .

ในเมื่อเธอทำเพื่อฉันไม่ได้ . . .
เราสองคน  . . .ก็คงต้องต่างคน ต่างไป
ชีวิตฉันจะได้ เลิกเหงา และเศร้าอุราสักที. . .